در اين سرای بی کسی کسی به در نمی زند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند
يکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کند
کسی به کوچه سار شب در سحر نمی زند
نشسته ام در انتظار اين غبار بی سوار
دريغ کز شبی چنين سپيده سر نمی زند
گذرگهی است پر ستم که اندر او به غير غم
يکی صلای آشنا به رهگذر نمی زند
دل خراب من دگر خراب تر نمی شود
که خنجر غمت از اين خراب تر نمی زند
چه چشم پاسخ است از اين دريچه های بسته ات ؟
برو که هيچکس ندا به گوش کر نمی زند
نه سايه دارم و نه بر ؛ بيفکنندم و سزاست
اگر نه بر درخت تر کسی تبر نمی زند
Uploaded by DeLaRam.Dm on 28 Jun 08, 10.40PM IRST.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر